کتابخانه احادیث شیعه
پرینت احادیث

احادیث امام صادق علیه السلام6388 حدیث

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «مانند درختى پاك است» ـ فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله ريشه آن درخت است و امير المؤمنين عليه السلام تنه آن و امامانى كه از نسل آنان هستند، شاخه هايش و دانش امامان، ميوه اش و شيعيان مؤمن آنان، برگ هايش.
امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «ضَرَبَ اللّه ُ مثلاً كلمةً طيّبةً···» ـ فرمود : اين مثلى است كه خداوند درباره اهل بيت پيامبرش و دشمنان آنها زده است؛ حكايت دشمنان آنها، حكايت سخن ناپاكى است كه به درختى ناپاك مى ماند كه از روى زمين كنده شده و قرار و ثَباتى ندارد.
امام صادق عليه السلام : هر كه تصويرى بكشد روز قيامت مجبورش مى كنند كه در آن روح بدمد.
امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال محمّد بن مسلم از تمثال درخت و خورشيد و ماه ـ فرمود : مادام كه موجود جاندارى نباشد [كشيدن تصوير آن ]اشكالى ندارد.
امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «يعملون له ما يشاء من تماثيل···» ـ : به خدا قسم آنها، تمثال مرد و زن نبود، بلكه تمثال درخت و امثال آن بود.
امام صادق عليه السلام : با مردم آميزش كن تا آنها را بيازمايى و چون امتحانشان كردى با آنان دشمن مى شوى.
امام صادق عليه السلام : شيعيان ما را در سه چيز بيازماييد: در اوقات نمازشان كه چگونه بر آن مواظبت مى كنند. در رازهايشان كه چگونه آنها را از دشمنان ما حفظ مى كنند و در اموالشان كه چگونه با آن به برادران خود كمك مى كنند.
امام صادق عليه السلام : چيزى از دنيا به بنده اى داده نشد مگر براى عبرت گيرى و چيزى از او گرفته نشد مگر براى امتحان.
امام صادق عليه السلام : فريب سخن و مدح نادان را مخور كه در نتيجه دچار تكبّر و گردن فرازى مى شوى و به عملت مغرور مى گردى؛ زيرا بهترين عمل، عبادت و فروتنى است.
امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه «پس خود را پاك مشماريد···» ـ فرمود : مانند اين كه انسان بگويد: ديشب نماز خواندم، ديروز روزه گرفتم و امثال اين سخنان. عده اى بودند كه چون صبح مى شد، مى گفتند: ما ديشب نماز خوانديم و ديروز روزه گرفتيم. پس، على عليه السلام فرمود: اما من شب و روز مى خوابم و اگر بين شب و روز نيز فرصتى بيابم در آن هم مى خوابم.
حدیث روز

امام حسن مجتبی علیه السلام:

عَـجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّـرُ فى مَـأْكُولِهِ كَيْـفَ لا يَتَفَـكَّـرُ فى مَعْـقُـولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَ يُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ؛

در شگفتم از كسى كه درباره خوراكيهاى خود انديشه و تأمل مى‏‌كند وليكن درباره نيازمنديهاى فكرى و عقلى‌اش تأمل نمى‌كند، پرهيز مى‏‌كند از آنچه معده‌‏اش را اذيت مى‌‏نمايد و سينه و قلب خود را از پست‏ترين چيزها پر می‌كند.

بحارالانوار: ج1، ص218

احادیث معصومین

حمایت از پایگاه
آمار پایگاه کتابخانه احادیث شیعه

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685