حديث و آيات: د ـ دوستى در راه خدا

مسند ابن حنبل عن عبادة بن الصامت : سَمِعتُ رَسولَ اللّه ِ صلي الله عليه و آله يَحكي عَن رَبِّهِ عز و جليَقولُ : حَقَّت مَحَبَّتي لِلمُتَحابّينَ فِيَّ ، وحَقَّت مَحَبَّتي لِلمُتَباذِلينَ فِيَّ ، وحَقَّت مَحَبَّتي لِلمُتَزاوِرينَ فِيَّ . وَالمُتَحابّونَ فِي اللّه ِ عَلى مَنابِرَ مِن نورٍ فِي ظِلِّ العَرشِ يَومَ لا ظِلَّ إلاّ ظِلُّهُ .

مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبادة بن صامت ـ : شنيدم پيامبر خدا از خداوند عز و جلنقل مى كرد كه مى فرمايد : «دوستى ام با آنان كه در راه من يكديگر را دوست مى دارند ، قطعى است ؛ و دوستى ام با آنان كه در راه من به يكديگر مى بخشند ، قطعى است ، و دوستى ام با آنان كه در راه من به ديدار يكديگر مى روند ، قطعى است ؛ در روزى كه سايه اى جز سايه خدا نيست ، آنان كه در راه من يكديگر را دوست داشته اند ، بر منبرهايى از نور در سايه عرش قرار دارند» .

نمایش منبع

بازگشت به : د ـ دوستى در راه خدا