حديث و آيات: 1860 ـ توفيق

قرآن:
(قَالَ يَا قَوْمِ أَرأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقا حَسَنا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلَا الْاءِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَا بِاللّه ِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ) .

«گفت: اى قوم من! بينديشيد، اگر از جانب پروردگارم دليلى روشن داشته باشم و او از سوى خود روزى نيكويى به من داده باشد [آيا باز هم از پرستش او دست بردارم؟] من نمى خواهم در آنچه شما را از آن باز مى دارم مخالفت كنم[و خود مرتكب آن شوم]. من قصدى جز اصلاح [مردم] در حد توان خود ندارم و توفيق من جز به [يارى ]خدا نيست. بر او توكّل كرده ام و به سوى او باز مى گردم».

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : التَّوفيقُ عِنايَةٌ .

امام على عليه السلام : توفيق، عنايت [الهى ]است.

نمایش منبع

بازگشت به : 1860 ـ توفيق