حديث و آيات: 157. شفّاف

امام على عليه السلام: فَاِنَّمَا البَصيرُ مَن سَمِعَ وَ تَفَكَّرَ، وَ نَظَرَ وَ اَبْصَرَ وَ انْتَفَعَ بِالعِبَرِ، وَ سَلَكَ جَدَدا واضِحا يَتَجَنّب فيهِ الصَّرْعَةَ فِى المَهْوى، يَتَنَكَّبُ طَريقَ العَمى، وَ لا يُعينُ عَلى فَسادِ نَفْسِهِ الغُواةَ؛ بِتَعَسُّفٍ فى حَقٍّ أوْ تَحْريفٍ فى نُطْقٍ اَوْ تَغْييرٍ فى صِدْقٍ، وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ؛

بينا، كسى است كه بشنود و بينديشد، و بنگرد و ببيند، و از عبرت ها سود برد، و آن گاه جاده هاى روشن را بپيمايد و از افتادن در پرتگاه هاى گمراهى دورى گزيند و هرگز با ضايع ساختن حقّى يا تحريف نمودن سخنى يا برهم زدن سنّتى نيكو، و به قيمت آلوده ساختن روح خويش، فريبكاران را يارى ندهد، و البته هيچ قدرتى در كار نيست مگر از جانب خداوند يكتا.

نمایش منبع

بازگشت به : 157. شفّاف