حديث و آيات: 169. نا اميدى، بزرگ ترين گناه

پيامبر صلي الله عليه و آله: يَبْعَثُ اللّه ُ المُقَنِّطينَ يَومَ القيامَةِ مُغَلَّبَةً وُجُوهُهُم ـ يَعنى غَلَبَةَ السَّوادِ عَلَى البَياضِ ـ فَيُقالُ لَهُمْ: هو?لاءِ المُقَنِّطونَ مِنْ رَحْمَةِ اللّه ِ؛

روز قيامت، خداوند، نااميد كنندگانِ مردم [از رحمت خود] را در حالى بر مى انگيزد كه رنگ صورتشان برگشته است و سياهى رويشان، بيشتر از سفيدى است و گفته مى شود: اينان، نااميدكنندگانِ مردم از رحمت خدا هستند!

نمایش منبع

بازگشت به : 169. نا اميدى، بزرگ ترين گناه

امام على عليه ‏السلام:

لايَجدُ عَبدٌ طعمَ الإيمانِ حتّى يَعلمَ أنَّ ما أصابَهُ لم يكُن لِيُخطِئَهُ، وَأنَّ ما أخطأهُ لم يكُن ليُصيبَهُ، وَأنَّ الضّارَّ النّافِعَ هوَ اللّه‏ُ عزّ وجل؛

هيچ بنده ‏اى مزه ايمان را نمى‌چشد مگر آن كه بداند آنچه بدو رسيده، ممكن نبود نرسد و آنچه به او نرسيده، ممكن نبود كه برسد و اينكه زيان بخش و سودرسان، خداوند عز و جل است و بس.

کافی: ج2 ، ص58 ، ح7

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685