حديث و آيات: 233. گناهان بزرگ؟

پيامبر صلي الله عليه و آله: اَ لْـكَبائِرُ تِسْعٌ: اَعْظَمُهُنَّ الاِْشْراكُ بِاللّه ِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ قَتْلُ النَّفْسِ الْمُؤْمِنَةِ، وَ اَكْلُ الرِّبا، وَ اَكْلُ مالِ الْيَـتيمِ، وَ قَذْفُ الْمُحْصَنَةِ، وَ الْفَرارُ مِنَ الزَّحْفِ وَ عُقوقُ الْوالِدَيْنِ، وَ اسْتِحْلالُ الْبَيْتِ الحَرامِ، وَ السِّحْرُ فَمَنْ لَقىَ اللّه َ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ بَرى ءٌ مِنْهُنَّ كانَ مَعى فى جَنَّةٍ مَصاريعُها مِنْ ذَهَبٍ؛

گناهان بزرگ، نُه تاست: شريك قائل شدن براى خداى عزّ و جلّ ـ كه بزرگ ترينِ آنهاست ـ و كشتن مؤمن و رباخوارى و خوردن مال يتيم و تهمت زدن به زن پاك دامن و فرار از ميدان جهاد و بى احترامى به پدر و مادر و بى حرمتى به خانه خدا و جادوگرى. هر كس پاك از اين نُه گناه، خداى ـ عزّ و جلّ ـ را ديدار كند، با من در بهشت خواهد بود كه درهاى آن از طلاست.

نمایش منبع

بازگشت به : 233. گناهان بزرگ؟

امام على عليه ‏السلام:

لايَجدُ عَبدٌ طعمَ الإيمانِ حتّى يَعلمَ أنَّ ما أصابَهُ لم يكُن لِيُخطِئَهُ، وَأنَّ ما أخطأهُ لم يكُن ليُصيبَهُ، وَأنَّ الضّارَّ النّافِعَ هوَ اللّه‏ُ عزّ وجل؛

هيچ بنده ‏اى مزه ايمان را نمى‌چشد مگر آن كه بداند آنچه بدو رسيده، ممكن نبود نرسد و آنچه به او نرسيده، ممكن نبود كه برسد و اينكه زيان بخش و سودرسان، خداوند عز و جل است و بس.

کافی: ج2 ، ص58 ، ح7

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685