حديث و آيات: آفرينش انسان از خاك

الإمامُ الرِّضا عليه السلام ـ و قد سألَهُ رجُلٌ مِن الزَّنادِقَةِ : فما الدّليلُ علَيهِ ؟ ـ : إنّي لَمّا نَظَرتُ إلى جَسَدي فلَم يُمْكِنّي فيهِ زِيادَةٌ و لا نُقْصانٌ في العَرضِ و الطُّولِ و دَفعِ المَكارِهِ عنهُ و جَرِّ المَنفَعَةِ إلَيهِ عَلِمتُ أنّ لهذا البُنْيانِ بانِيا ، فأقْرَرْتُ بهِ . مَع ما أرى من دَوَران الفَلَكِ بقُدْرَتِهِ ، و إنْشاءِ السَّحابِ ، و تَصْريفِ الرِّياحِ ، و مَجْرى الشّمسِ و القَمَرِ و النُّجومِ ، و غيرِ ذلكَ مِن الآياتِ العَجيباتِ المُتْقَناتِ ، عَلِمْتُ أنّ لِهذا مُقَدِّرا و مُنْشِئا .

امام رضا عليه السلام ـ در پاسخ به زنديقى كه پرسيد: دليل وجود خدا چيست ؟ ـ فرمود : من وقتى به جسم خود نگريستم و ديدم كه نمى توانم در قد و پهناى آن كم و زياد كنم و بديها (بيماريها) را از آن دور سازم و سود و منفعتى به آن برسانم، دريافتم كه اين ساختمان را معمار و سازنده اى است ؛ پس به وجود او اقرار كردم
افزون بر اين ، از مشاهده چرخش فلك به قدرت او ، و پديد آوردن ابرها و به حركت در آوردن بادها و حركت خورشيد و ماه و ستارگان و ديگر نشانه هاى متقنِ شگفت آور، پى بردم كه اين همه را مدبّر و پديد آورنده اى است .

نمایش منبع

بازگشت به : آفرينش انسان از خاك