حديث و آيات: ريا و شرك

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ عزّ و جلّ : «فَمَنْ كانَ يَرْجُو لِقاءَ رَبِّهِ···» ـ : الرَّجُلُ يَعمَلُ شيئا مِن الثوابِ لا يَطلُبُ به وَجهَ اللّه ِ إنّما يَطلُبُ تَزكِيَةَ الناسِ ، يَشتَهي أن يَسمَعَ بهِ الناسُ، فهذا الّذي أشرَكَ بعِبادَةِ ربِّهِ .

امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «هركه اميد ديدار پروردگارش را دارد . . .» ـ فرمود : آدمى كار ثوابى مى كند، امّا خدا را در نظر ندارد ، بلكه ستايش مردم در نظر اوست و مشتاق است كه آن را به گوش مردم برساند . چنين كسى در پرستش پروردگار خود شرك آورده است .

نمایش منبع

بازگشت به : ريا و شرك