حديث و آيات: كسى كه نبايد او را محروم كرد

الأمالى للطوسي عن خلاّدٍ عن رجلٍ قالَ : كنّا جُلوسا عِندَ جعفرٍ عليه السلام فجاءَهُ سائلٌ فَأعطاهُ دِرهَما ، ثُمّ جاءَ آخَرُ فَأعطاهُ دِرهَما ، ثُمّ جاءَ آخَرُ فَأعطاهُ دِرهَما ، ثُمّ جاءَ الرابعُ فقالَ لَهُ : يَرزُقُكَ رَبُّكَ ، ثُمّ أقبَلَ علَينا فقالَ : لَو أنَّ أحَدَكُم كانَ عِندَهُ عِشرونَ ألفَ دِرهَمٍ و أرادَ أن يُخرِجَها في هذا الوَجهِ لأَخرَجَها ، ثُمّ بَقِيَ لَيس عِندَهُ شيءٌ ، ثُمّ كانَ مِنَ الثلاثةِ الذين دَعَوا فلَم تُستَجَبْ لَهُم دَعوَةٌ .

الأمالى للطوسى به نقل از خلاّد از قول مردى : خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بوديم كه سائلى آمد ، حضرت يك درهم به او داد . سپس يكى ديگر آمد، حضرت يك درهم به او داد ، سومى وارد شد، حضرت يك درهم به او داد ، چهارمى آمد حضرت به او فرمود : خداوند روزى ات را بدهد . آنگاه رو به ما كرد و فرمود : اگر يك نفر از شما بيست هزار درهم داشته باشد و بخواهد همه را در اين راه خرج كند ، خرج مى شود و خودش بى چيز مى ماند ؛ چنين كسى در زمره سه نفرى باشد كه دعا مى كنند و دعايشان مستجاب نمى شود .

نمایش منبع

بازگشت به : كسى كه نبايد او را محروم كرد