حديث و آيات: معناى خوش گمانى به خدا

عنه عليه السلام ـ فِيما يُشِيرُ فيهِ إلى ظُلمِ بَنِي اُمَيَّةَ ـ : حتّى يكونَ أعظَمُكُم فيها عَناءً (غِنا ـ غَناءً) أحسَنَكُم بِاللّه ِ ظَنّا، فإن أتاكُمُ اللّه ُ بعافِيَةٍ فَاقبَلُوا، و إنِ ابتُلِيتُم فَاصبِرُوا، فإنَّ العاقِبَةَ لِلمُتَّقِينَ .

امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه طى آن به ستم بنى اميه اشاره مى كند ـ فرمود : تا جايى كه در روزگار ستم بنى اميه بيشترين رنج و سختى را كسانى از شما مى كشند كه گمانشان به خدا نيكوتر باشد . پس اگر خداوند شما را از ورطه ستم به سلامت داشت ، بپذيريد (او را سپاس گوييد) و اگر گرفتارش شُديد ، صبورى پيشه كنيد ؛ زيرا «فرجام نيك ، از آنِ پرهيزگاران است» .

نمایش منبع

بازگشت به : معناى خوش گمانى به خدا