حديث و آيات: مقدمه

عَبْدُ السَّلامِ بْنُ الْهِرَوى، قالَ: جِئْتُ إِلى بابِ الدّارِ الَّتى حُبِسَ فيها الرِّضا عليه السلامبِسَرَخْسَ وَ قَدْ قُيِّدَ عليه السلام، فَأسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ السَّجّانَ، فَقالَ: لا سَبيلَ لَكَ إلَيْهِ عليه السلام، قُـلْتُ: وَلِـمَ؟ قالَ: لِأَنَّهُ رُبَّما صَلّى فى يَـوْمِهِ وَلَيْلَتِهِ أَلْفَ رَكْعَةٍ …

عبدالسلام هراتى گويد: به در خانه اى كه امام رضا عليه السلام را در شهر سرخس زندانى كرده بودند آمدم، و آن حضرت آنجا گرفتار بود، از زندانبان اجازه [ملاقات] خواستم، به من گفت: كه راهى بر او ندارى، پرسيدم چرا؟ گفت: براى اينكه او بيشتر اوقات در روز و شب هزار ركعت نماز مى خواند. اين نقل، نشان مى دهد كه در ايام حضور امام در خراسان، مدّتى در سرخس زندانى و تحت نظر بوده و بيشتر فرصت را به نماز و عبادت مى گذرانده است.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه