حديث و آيات: مهلت دادن

الدرّ المنثور عن يزيد بن مَيسَرةَ : أجِدُ فيما أنزَلَ اللّه ُ على موسى : أ يَفرَحُ عَبدي المؤمنُ أن أبسُطَ لَهُ الدُّنيا و هُو أبعَدُ لَهُ مِنّي ، أو يَجزَعُ عَبدي المؤمنُ أن أقبِضَ عَنهُ الدّنيا و هُو أقرَبُ لَهُ منّي ؟! ثُمّ تَلا : «أ يَحْسَبونَ أ نَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِن مالٍ و بَنينَ * نُسارِعُ لَهُمْ في الخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرونَ» . .

الدرّ المنثور ـ به نقل از يزيد بن ميسره ـ : در ميان مطالبى كه خداوند بر موسى نازل كرده است، اين جملات را ديده ام : آيا بنده مؤمنِ من از اينكه دنيا را به رويش بگشايم و اين كار مايه دورى او از من شود شادمان مى گردد؟ يا بنده مؤمنم از اينكه دنيا را از او بگيرم و بدين وسيله به من نزديك شود بى تابى مى كند؟ سپس اين آيه را تلاوت كرد : «آيا مى پندارند كه آنچه از مال و پسران كه بديشان مدد مى دهيم. [از آن روى است كه ]مى خواهيم به سودشان در خيرات شتاب ورزيم؟ [نه] بلكه نمى فهمند».

نمایش منبع

بازگشت به : مهلت دادن

امام حسن مجتبی علیه السلام:

عَـجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّـرُ فى مَـأْكُولِهِ كَيْـفَ لا يَتَفَـكَّـرُ فى مَعْـقُـولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَ يُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ؛

در شگفتم از كسى كه درباره خوراكيهاى خود انديشه و تأمل مى‏‌كند وليكن درباره نيازمنديهاى فكرى و عقلى‌اش تأمل نمى‌كند، پرهيز مى‏‌كند از آنچه معده‌‏اش را اذيت مى‌‏نمايد و سينه و قلب خود را از پست‏ترين چيزها پر می‌كند.

بحارالانوار: ج1، ص218

ادامــه »

:: دسته بندي احاديث بر اساس نام معصوم(ع) ::

ادامــه »

تــعــداد كــتــابــهــا : 111

تــعــداد احــاديــث : 45456

تــعــداد تــصــاویــر : 3838

تــعــداد حــدیــث روز : 685