حديث و آيات: مقدمه

عَنِ المُفَضَّلِ قالَ قُلْتُ لاَِ?ى عَبْدِاللّهِ عليه السلام : لِمَ حَرَّمَ اللّهُ الْخَمْرَ؟ قالَ حَرَّمَ اللّهُ الْخَمْرَ لِفِعْلِها وَ فَسادِها، لاَِ?ّ مُدْمِنَ الْخَمْرِ تُورِثُهُ الاِرْتِعاشَ وَ تَذَهَبُ بِنُورِهِ، وَ تَهْدِمُ مُرُوَّتَهُ، وَ تَحْمِلُهُ عَلى اَنْ يَجْتَرِئَ عَلى اِرْتِكابِ المَحارِم، وَ سَفْكِ الدِّماءِ، وَ رُكُوبِ الزِّنا وَلا يُؤمَنُ اِذا سَكَرَ اَنْ يُثيبَ عَلَى حَرِمِهِ، وَ هُوَ يَعْقِلُ ذلِكَ، ولايَزيدُ شارِبُها اِلاّ كُلَّ شَرٍّ.

مفضلّ مى گويد: به امام صادق عليه السلام گفتم: چرا شراب حرام شده است؟ امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند شراب را بواسطه اثرات و تباهى آن حرام كرده است زيرا شرابخوار موجب لغزش مى شود و نور انسانيت انسان را مى برد، و جوانمردى او را ويران مى كند، و انسان را به مرتكب شدن گناهان و خونريزى و زنا وادار مى كند، و هنگامى كه انسان مست شد در امان نيست كه ناآگانه به محارم خود تجاوز كند، و جز بدبختى چيزى گير صاحبش نمى آيد.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه