حديث و آيات: فصل هفتم : روش اهل بيت در بخشش و صله

مُحَمَّدُ بنُ الحَنَفِيَّةِ : كانَ أبي يَدعو قَنبَرًا بِاللَّيلِ فَيَحمِلُ دَقيقًا وتَمرًا فَيَمضي بِهِ إلى أبياتٍ قَد عَرَفَها فَيَصِلُهُم ولا يَطَّلِعُ عَلَيهِ أحَدٌ ، فَقُلتُ لَهُ : يا أبَه ، مايَمنَعُكَ أن تَدفَعَهُ إلَيهِم نَهارًا ؟ قالَ : يا بُنَيَّ ، إنَّ صَدَقَةَ السِّرِّ تُطفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ عَزَّوجَلَّ .

محمّد بن حنفيه: پدرم، شبانه قنبر را مى خواند و آرد و خرما برمى داشت و بى آن كه كسى آگاهى يابد، به خانه هايى كه مى شناخت، مى رساند. به او گفتم: پدر جان! چرا آن را، در روز بديشان نمى بخشى؟ فرمود: فرزندم! صدقه پنهانى، آتش خشم خداوند عزّوجل را خاموش مى كند.

نمایش منبع

بازگشت به : فصل هفتم : روش اهل بيت در بخشش و صله