حديث و آيات: مقدمه

قالَ رسولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله: لَمّا اُسرِىَ بى اِلَى السَّماءِ دَخَلْتُ الجَنَّةَ فَرَأَيْتُ فيها قَصْرا مِنْ ياقُوتٍ اَحْمَر يُرى باطِنُهُ مِنْ ظاهِرِه لِضيائِهِ و نورِهِ وَ فيهِ قُبَّتانِ مِنْ دُرٍّ و زَبَرْجَدٍ فَقُلْتُ: يا جِبْرئيل! لِمَنْ هذا القَصْر؟ قال: هُوَ لِمَنْ اَطابَ الكلامَ و اَدامَ الصِّيامَ وَ اَطْعَمَ الطَّعامَ و تَهَجَّدَ بِالْلَيْلِ و النّاسُ نِيامٌ.

رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: [در شب معراج] كه مرا به آسمان بردند، وارد بهشت شدم، در آن قصرى ديدم از ياقوت سرخ كه از روشنى و نورانيت، از بيرون داخلش پيدا بود، و در آن قصر دو گنبد از درّ و زبرجد وجود داشت. به جبرئيل گفتم اين قصر براى كيست؟ جبرئيل گفت: براى كسى كه سخن نيكو بگويد و پيوسته روزه بگيرد و اطعام كند و شب را به عبادت و نماز بگذراند در حالى كه مردم در خوابند. [سپس پيامبر در تفسير اين جملات فرمودند] كلام طيّب، گفتن سبحان اللّه والحمد اللّه و اللّه اكبر است. دوام روزه هم روزه تمام ماه رمضان است و اطعام، طلب روزى براى زن و فرزند است تا محتاج ديگران نباشند و تهجد در شب، آنكه نخوابد تا نماز عشاء را بخواند.

نمایش منبع

بازگشت به : مقدمه