حديث و آيات: محروم شدن از شفاعت

أنَسُ بنُ مالِكٍ : رَأَيتُ رَسولَ اللّه ِ صلي الله عليه و آله يَومًا مُقبِلاً عَلى عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلاموهُوَ يَتلو هذِهِ الآيَةَ : «ومِنَ اللَّيلِ فَتَهَجَّد بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أن يَبعَثَكَ رَبُّكَ
مَقامًا مَحمودًا » ، فَقالَ : يا عَلِيُّ ، إنَّ رَبّي عَزَّوجَلَّ مَلَّكَنِي الشَّفاعَةَ في أهلِ التَّوحيدِ مِن اُمَّتي ، وحَظَرَ ذلِكَ عَمَّن ناصَبَكَ وناصَبَ وُلدَكَ مِن بَعدِكَ .

انس بن مالك: روزى رسول خدا صلي الله عليه و آله را ديدم كه به طرف على بن ابى طالب عليه السلام مى رود و اين آيه را تلاوت مى كند: «و پاسى از شب را زنده بدار تا براى تو به منزله نافله اى باشد، اميد كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند» . آن گاه فرمود: اى على! پروردگارم عز و جل، به من درباره يكتاپرستان امتم، حقّ شفاعت بخشيد، ولى اين شفاعت را بر كسى كه نسبت به تو و فرزندان پس از تو دشمنى ورزد، حرام گردانيد.

نمایش منبع

بازگشت به : محروم شدن از شفاعت