تشويق به دست دادن با دشمن

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : صافِحْ عَدُوَّكَ و إن كَرِهَ؛ فإنّهُ مِمّا أمَرَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ بهِ عِبادَهُ، يقولُ : «اِدْفَعْ بالّتي هِيَ أحْسَنُ فإذا الذي بَينَكَ و بَينَهُ عَداوَةٌ كَأنَّهُ وَلِيٌّ حَميمٌ * و ما يُلَقّاها إلاّ الذينَ صَبَرُوا و ما يُلَقّاها إلاّ ذو حَظٍّ عَظـيمٍ» .، ما يُكافى عَدُوُّكَ بِشيءٍ أشَدَّ علَيهِ مِن أن تُطِيعَ اللّه َ فيهِ .

امام على عليه السلام : با دشمنت دست بده ، هرچند او خوشش نيايد ؛ زيرا اين از امورى است كه خداوند عزّ و جلّ بندگانش را به آن فرمان داده است . او مى فرمايد : «[ بدى] را به كارى نيكوتر دفع كن كه از آن پس كسى كه ميان تو و او دشمنيى بوده گويى دوستى است مهربان . و اين [خصلت] را جز كسانى كه شكيبا بوده اند نمى يابند، و آن را جز صاحب بهره اى بزرگ، نخواهد يافت»
براى دشمنت كيفرى سخت تر از اين نيست كه درباره او به فرمان خدا عمل كنى .

نمایش منبع