آنچه موجب توفيق مى شود

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : كَما أنَّ الجِسمَ و الظِّلَّ لا يَفتَرِقانِ ، كذلكَ الدِّينُ و التَّوفيقُ لا يَفتَرِقانِ .

امام على عليه السلام : همان گونه كه جسم و سايه از هم جدا نمى شوند، ديندارى و توفيق نيز از يكديگر جدا نمى شوند.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : أيُّها النّاسُ ؛ إنّهُ مَنِ استَنصَحَ اللّه َ وُفِّقَ ، و مَنِ اتَّخَذَ قولَهُ دَليلاً هُدِيَ لِلّتي هِي أقوَمُ ؛ فإنَّ جارَ اللّه ِ آمِنٌ ، و عَدُوَّهُ خائفٌ .

امام على عليه السلام : اى مردم! هر كه خدا را مرشد و خيرخواه خود بگيرد، توفيق يابد و هر كه گفتار او را راهنماى خويش قرار دهد، به راه و آيينى كه استوارتر است رهنمون شود؛ زيرا كه پناهنده خدا در امان است و دشمن او در هراس.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَنِ استَنصَحَ اللّه َ حازَ التَّوفيقَ .

امام على عليه السلام : هر كه خدا را مرشد و خيرخواه خود بگيرد، به توفيق دست يابد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام : مَن كانَ لَهُ مِن نَفسِهِ يَقَظَةٌ كانَ علَيهِ مِن اللّه ِ حَفَظَةٌ .

امام على عليه السلام : هر كه بيدار باشى درونى داشته باشد، از جانب خداوند بر او نگهبانانى باشد.

نمایش منبع

عنه عليه السلام ـ مِن كِتابِهِ إلى عُثمانَ بنِ حُنَيفٍ، مُخاطِبا لِلدُّنيا ـ : هَيهاتَ ! مَن وَطِئَ دَحضَكِ زَلِقَ ، و مَن رَكِبَ لُجَجَكِ غَرِقَ،و مَنِ ازْوَرَّ عَن حَبائلِكِ وُفِّقَ .

امام على عليه السلام ـ در بخشى از نامه خود به عثمان بن حنيف، خطاب به دنيا ـ نوشت : هيهات! هر كه در لغزشگاه تو گام نهاد لغزيد و آنكه به قسمت هاى ژرف تو آمد غرق شد و هر كه از بندهاى دامَت كناره گرفت، توفيق (رستگارى) يافت.

نمایش منبع